مزیت قالبگیری دیجیتال ایمپلنت
ایمپلنت دیجیتال روشی نوین در کاشت دندان است که در تمامی مراحل آن از فناوریهای پیشرفته دیجیتال استفاده میشود. این تکنولوژیها باعث افزایش دقت، سرعت و راحتی در روند درمان میشوند. برخی از مطبها و کلینیکها به تمامی این تجهیزات مجهز هستند، در حالی که برخی دیگر ممکن است تنها از بخشی از این امکانات بهره ببرند.
کاشت ایمپلنت دندان
پس از کاشت ایمپلنت و اتصال موفق آن به استخوان فک (یکپارچگی استخوانی)، انتخاب نوع اباتمنت مرحلهای مهم در روند درمان محسوب میشود. اباتمنت قطعهای است که بین پایه ایمپلنت و روکش دندان قرار میگیرد و نقش واسطهای را ایفا میکند.
دو نوع اباتمنت وجود دارد: استاندارد (پیشساخته) و سفارشی. اباتمنتهای استاندارد توسط شرکتهای تولیدکننده ایمپلنت ساخته شده و در شرایطی که زاویه ایمپلنت مناسب و نیازی به تغییرات خاص وجود نداشته باشد، مورد استفاده قرار میگیرند.
در مقابل، اباتمنت سفارشی زمانی به کار میرود که زاویه، موقعیت یا همترازی ایمپلنت با دندانهای مجاور نیاز به طراحی ویژهای داشته باشد. در این روش، اباتمنت بهصورت اختصاصی برای بیمار ساخته میشود تا بهترین تناسب و عملکرد را برای بازسازی دندان فراهم کند.
بیشتر بدانید : قالبگیری ایمپلنت دندان چیست ؟
روش عکسبرداری ایمپلنت دندان
در روش سنتی کاشت ایمپلنت، بریج و روکش دندان، قالبگیری بهعنوان یکی از مراحل اصلی درمان انجام میشود. برای این کار، از موادی مانند پلیاتر یا پلیوینیل سیلوکسان استفاده میشود و پس از آن، مدل گچی دقیقی از دندانها ساخته میشود. پس از آماده شدن مدل، قالب روی آن ایندکسگذاری میشود که این فرآیند نیازمند زمان قابل توجهی است.
اما در روش دیجیتال، با استفاده از اسکن داخل دهانی، دیگر نیازی به قالبگیری سنتی نیست. این روش میتواند از زمان برداشتن پیچ درپوش تا جایگذاری نهایی، حدود سه دقیقه سریعتر از روش معمولی عمل کند. در روش سنتی، پس از انجام قالبگیری، باید آن را تمیز کرده و به آزمایشگاه دندانسازی ارسال کرد، که این فرآیند به دلیل مراحل متعدد، ممکن است چندین روز زمان ببرد. در مقابل، اسکن دیجیتالی داخل دهان، تمامی اطلاعات لازم را بهصورت فایلهای دیجیتالی از طریق اینترنت ارسال میکند.
مزیت های اسکن دیجیتالی دهان
یکی از مزیتهای مهم اسکن دیجیتالی این است که امکان طراحی اباتمنت و روکش را بلافاصله پس از قالبگیری فراهم میکند، بدون اینکه نیازی به ساخت مدل فیزیکی باشد. امروزه دستگاههای مختلفی برای قالبگیری دیجیتالی داخل دهانی در بازار موجود است که همگی عملکرد مشابهی دارند. نخستین مرحله این فرآیند، پس از جوش خوردن ایمپلنت به استخوان (فرآیند یکپارچگی استخوان) و التیام یافتن بافتها، انجام میشود. در این مرحله، بیمار برای اسکن دیجیتال ایمپلنت به مطب مراجعه میکند.
این اسکن جایگزینی مدرن برای قالبگیری سنتی است، اما به جای استفاده از کوپینگهای معمولی، از کوپینگهای مخصوص اسکن استفاده میشود. پس از قرارگیری کوپینگ اسکنپذیر روی ایمپلنت، موقعیت آن با تصویربرداری رادیوگرافی تأیید میشود. این مرحله بسیار حساس است، زیرا تمامی مراحل بعدی، از جمله ساخت و نصب اباتمنت و روکش، بر اساس آن انجام میشود. دندانپزشک باید از دقت اسکن اطمینان حاصل کند، زیرا کوچکترین اشتباه میتواند منجر به تکرار مراحل و تحمیل هزینه اضافی به بیمار شود.
بعد از انجام اسکن، مدل سهبعدی دقیقی از ناحیه موردنظر بر روی صفحه نمایش ظاهر میشود. این مدل شامل تمامی جزئیات موردنیاز برای ساخت اباتمنت و روکش، مانند کوپینگ قالبگیری، نواحی تماس دندانهای مجاور، بافت لثه، قوس دندانی مقابل و موقعیت بایت است. سپس، مشخصات مربوط به رنگ و جنس اباتمنت (زیرکونیا یا تیتانیوم) و روکش دندان تعیین و برای مرکز تراش ارسال میشود.
تمامی این اطلاعات از طریق اینترنت به لابراتوار یا مراکز تولیدی مربوطه فرستاده میشود. در برخی موارد، مدل، اباتمنت و روکش در یک مجموعه ساخته میشود و در برخی دیگر، فرآیند در چندین مرکز مجزا انجام میشود که این موضوع به سیستم اسکن مورد استفاده بستگی دارد.
پس از آماده شدن اباتمنت و روکش، بیمار مجدداً به مطب مراجعه کرده و ترمیم بر روی ایمپلنت نصب میشود. از این مرحله به بعد، تفاوتی میان روش دیجیتال و سنتی وجود ندارد و مراحل پایانی مشابه یکدیگر انجام میشوند.
بیشتر بدانید : کاربرد اورال اسکنر ها در سخت پروتز ها و روکشهای دندان
مزایای عکسبرداری دیجیتالی برای کاشت ایمپلنت
قالبگیری برای ایمپلنت دیجیتال دندان مزایای قابل توجهی دارد. یکی از مهمترین آنها، حذف نیاز به مواد قالبگیری سنتی است که برای بسیاری از بیماران ناخوشایند و حتی ترسناک است. مطالعات نشان دادهاند که بیماران، به ویژه کسانی که تجربه قبلی ندارند، قالبگیری دیجیتال را به روشهای سنتی ترجیح میدهند.
با این حال، انتخاب روش درمانی باید بر اساس جوانب مختلف صورت گیرد. دندانپزشکان همواره به دنبال فناوریهایی هستند که دقت، سرعت، راحتی و مقرون به صرفه بودن را در سطح بالایی ارائه دهند. یافتن تکنولوژی ایدهآل که همه این ویژگیها را به طور همزمان داشته باشد، دشوار است و معمولاً برخی ویژگیها فدای ویژگیهای مهمتر میشوند.
در ترمیم ایمپلنت، دقت بسیار حیاتی است. قالبگیری دیجیتال با کاهش مراحل و حذف خطاهای احتمالی در قالبگیری سنتی، دقت را افزایش میدهد. در روش سنتی، هرگونه اشتباه در قالبگیری اولیه، به ترمیم نهایی منتقل میشود.
علاوه بر این، قالبگیری دیجیتال باعث کاهش زمان حضور بیمار روی صندلی دندانپزشکی و تعداد مراجعات میشود، زیرا بسیاری از مراحل به صورت دیجیتالی انجام میگیرند. همچنین، امکان ارزیابی مدل سهبعدی دندانها و ایمپلنت قبل از ساخت اباتمنت یا روکش، به صرفهجویی در زمان و هزینه کمک میکند.
قالب گیری به روش تری بسته (غیر مستقیم)
در صورتی که قالبگیری با استفاده از خمیر انجام شده و هدف استفاده از اباتمنت استاندارد باشد، ابتدا کوپینگ قالبگیری روی اباتمنت قرار میگیرد. سپس مواد قالبگیری در داخل تری مخصوص و در دهان بیمار تزریق میشود.
پس از سفت شدن مواد قالبگیری، قالب به همراه کوپینگ از دهان خارج شده و آنالوگ ایمپلنت درون کوپینگ قرار میگیرد. این مجموعه به آزمایشگاه فرستاده میشود تا یک مدل سنگی دقیق از آن تهیه شود.
اما اگر در همین روش قالبگیری با خمیر، قرار باشد اباتمنت سفارشی ساخته شود، فرآیند قالبگیری مستقیماً از روی فیکسچر ایمپلنت انجام میگیرد. سپس بر اساس این قالب، اباتمنتی اختصاصی برای بیمار طراحی و ساخته میشود. در این روش، قالبگیری با استفاده از کوپینگ مخصوص، همسطح با بالای فیکسچر ایمپلنت صورت میگیرد و تکنیک قالبگیری به همان شیوه اجرا میشود.
کلام اخر
همان طور که در متن بالا گفتیم به دلیل مراحل متعدد در روش قالبگیری، احتمال بروز خطا افزایش مییابد. اما در روش دیجیتال، چه برای ساخت اباتمنت استاندارد و چه برای اباتمنت سفارشی، میتوان از یک معیار واحد استفاده کرد. قالبگیری دیجیتال دقت بالاتری دارد و فرآیند آن بهسرعت انجام میشود.
| برای دیدن تکنولوژی های پیشرفته کلینیک دکتر قادری محتوای پیج اینستاگرام دکتر قادری را مشاهده و دنبال نمایید . |